شهرستان نطنز يکی از مناطق تاريخی و مهم استان اصفهان است که از مناطق ديدنی و آثار تاريخی با ارزش و طبيعت زيبايی برخوردار است. وجود روستای تاريخی و با اهميت ابيانه در اين منطقه به همراه چندين مسجد تاريخی و مهم با معماری جالب و ديدنی نطنز را به لحاظ گردشگري در رديف مناطق معروف استان قرار داده است. شغل مردمان نطنز كشاورزي و دام داري است. در شهرستان نطنز صنايع دستی متنوعی توليد می شود که مهم ترين آن ها فرش‌بافی، سفال‌گری، كارگاه‌چينی و سراميک سازی، ريسندگی و بافندگی وچاروق دوزی می باشد. قالی بافی از ديرباز در اين ناحيه رواج داشته و قالی های نطنز اكثرا دارای طرح‌كاشان ونقش‌های لچک‏، ترنج، بادامی، شاه عباسی، افشان، شاخه شكسته شكارگاهی، اژدری، و سليمی هستند. به همين منظور چند سالی است كه يک شركت فرش در شهر نطنز تاسيس شده و قالی های صادراتی قابل توجهی عرضه می دارد.

مکان های دیدنی و تاریخی

شهرستان نطنز يکی از مناطق تاريخی و مهم استان اصفهان است که از مناطق ديدنی و آثار تاريخی با ارزش و طبيعت زيبايی برخوردار است. وجود روستای تاريخی و با اهميت ابيانه در اين منطقه به همراه چندين مسجد تاريخی و مهم با معماری جالب و ديدنی اهميت گردشگري اين منطقه را چندين برابر كرده است. آرامگاه ها و عمارت های قديمی‏ و آتشکده های دوره های ساسانی، گوشه ای از آثار تاريخی و مکان های ديدنی منطقه را تشكيل مي دهند.  

صنايع و معادن

صنايع ماشينی نطنز عبارتند از:كارخانه چينی و سراميک، كارخانه های ريسندگی و بافند گی.در شهرستان نطنز معادن مس، سرب، زغال سنگ، سنگ مرمر، سنگ ساختمانی، آهک، گچ، ‌نمک و نقره وجود دارد.  

 

کشاورزی و دام داری

فرآورده های كشاورزی اين ناحيه غلات، حبوبات، صيفی، چغندرقند، سيب زمينی، پنبه، تنباكو و گونه های ميوه است. گلابی نطنز از لحاظ كيفيت، دارای اهميت بوده و به تحفه نطنز سرشناس است 

 

مشخصات جغرافيايي

نطنز از سوی شمال به آبادی جزن، از باختر به چيمه، از خاور به روستای نسران، و از جنوب به آبادی گود رزن محدود است . بلندی اين شهر از سطح دريا يک هزار و 650 متر و فاصله هوايی آن تا تهران 248 كيلومتر است. مهم ترين كوه شهرستان نطنز، كركس كوه است كه بلندترين‌كوه های مركزی ايران‌نيز به شمار می رود. نواحی باختری و جنوبی نطنز، كوهستانی و دارای آب و هوای سردسيری و نواحی شمالی وخاوری آن، شن زار و دارای آب و هوای معتدل است. هوای شهر نطنز سرد است و آب كشاورزی و آشاميدنی آن، از كاريز، چاه و چشمه تأمين می شود.  

وجه تسميه و پيشينه تاريخي

نام پيشين شهر نطنز «بليدق» يا «بليديک» به معنی بلده يا شهر كوچک بوده، که اين نام را در مقايسه با شهر بزرگ كاشان و اردستان به آن داده بودند. بنا به گفته حمدالله مستوفی، حكمران نطنز « وشاق » نام داشته و به همين مناسبت قلعه يا شهر نطنز در گذشته ورشاق نيز ناميده شده است. در سده 7 هـ . ق در نزديكی شهر نطنز كنونی، روستای بزرگی به نام طرق وجود دارد كه به گفته ياقوت حموی به يک شهر همانند بوده است و به گفته قزوينی، صنعت گران آن در ساختن ابزار ظريف از آبنوس و عاج مهارت زيادی داشته اند و صنايع دستی آنان به ديگر شهرها صادر می شده است.