شهرستان سنقر و كليايی از نواحی جالب توجه و زيبای استان كرمانشاه است كه در جلگه هموار و زيبايی واقع شده و اطراف آن را رودخانه، سبزه زار، باغ‌ها، و بيشه‌زار فرا گرفته است و قله‌ي‌كوه‌های آن تا اواخر تابستان از برف‌می‌درخشد و از جهات طبيعی داراي‌ارزش های جهانگردی است.سنقر از شمال‌به شهرستان‌قروه، از شمال‌باختری‌به‌شهرستان سنندج، از خاور به شهرستان اسدآباد و از جنوب‌و‌جنوب باختری به شهرستان كرمانشاه محدود می‌شود. اهالی سنقر و كليايی در صنايع دستی‌شهرت‌دارند. از جمله صنايع دستی شهرستان می توان به قالی‌بافی، جاجيم بافی، پلاس بافی، جوراب‌بافی و دستكش‌بافی اشاره كرد. غارهای آوازكبوتر در جاده سنقر – كرمانشاه، قلعه بزه رود در روستای بزه رود – جنوب خاوری سنقر و گور دخمه دربند در سنقر از جمله مكان‌هاي تاريخي و ديدني شهرستان سنقر به شمار مي‌آيند.

مکان های دیدنی و تاریخی

غارحاجی در روستای كله‌جوب دينور، غار سيد شهاب‌در روستای ميانراهان دينور، امام‌زاده عباس‌علی، امام زاده محمود، امام زاده سيد ابراهيم در پريان – كندوله، امام زاده سيد جلال الدين در6 كيلومتری‌شمالكندوله، امام زاده پيرتكان در محمودآباد دينور، بقعه نوربخش‌در كندوله دينور، پل خسروی در راه قديمی دينور به صحنه، پل آجری ميان راهان در 22 كيلومتری شمال باختر صحنه، پل نوژی وان در روستای بخوران چمچال – باختر صحنه، حمام پاچمن در شهر صحنه، زيارتگاه شوق علی در ناحيه دربند، زيارتگاه تخت تيمور در ناحيه دربند، قلعه هژير در 18 كيلومتری شمال باختر صحنه، قلعه مروان در كندوله دينور و مقبره صخره ای كيكاووس در شمال شهر صحنه از جمله‌ مكان‌‌هاي ديدني و تاريخي اين شهرستان به شمار مي‌آيند.  

صنايع و معادن

صنايع كارخانه‌ای اين شهرستان شامل كارخانه های قند بيستون و شير پاستوريزه است كه علاوه بر مصارف داخلی به بخش های مجاور نيز صادر می‌شود. معادن سنگ چينی واقع در 12 كيلومتری و سنگ مرمر واقع در 25 كيلومتری صحنه مورد بهره برداری هستند. 

کشاورزی و دام داری

عمده مردم شهرستان صحنه به كشاورزی و دام‌داری اشتغال دارند. محصولات گندم، جو، ‌بنشن، انگور، سيب، گردو، زردآلو،‌ و گلابی از محصولات كشاورزی شهرستان است. آب كشاورزی از طريق رود گاماسياب، چاه‌ها و چشمه‌ها تأمين می‌شود. كشاورزی در شهرستان صحنه رواج كامل داشته و كشت به طريقه سنتی صورت می‌گيرد. دام‌داری نيز در كنار كشاورزی قسمتی از فعاليت‌های مهم اين بخش را تشكيل می دهد كه شامل پرورش گوسفند، بز، گاو و گاوميش بوده و فرآورده های دامی از قبيل لبنيات، پوست و پشم از جمله صادرات صحنه به شمار می رود. 

 

مشخصات جغرافيايي

شهرستان صحنه از شمال به شهرستان سنقر، از شمال خاوری به شهرستان اسد آباد (از استان همدان)، از خاور به شهرستان كنگاور، از جنوب به شهرستان دلفان و از باختر به شهرستان هرسين محدود می‌شود. اين منطقه را كوه‌های كلوسر در شمال باختری و هجر در باختر در برگرفته‌اند و آب و هوای آن نسبتا سرد و نيمه خشك است. مركز شهرستان صحنه، در 56 كيلومتری شمال خاوری شهر كرمانشاه و در مسير جاده كرمانشاه – همدان، در 47 درجه و 47 دقيقه درازای جغرافيايی، و 34 درجه و 28 دقيقه پهنای جغرافيايی و در بلندی 1380 متری از سطح دريا واقع است. رود گاماسياب از 8 كيلومتری جنوب شهر صحنه عبور می كند. صحنه در مسير راه اصلی كرمانشاه – همدان قرار گرفته و تا كرمانشاه 56 و تا همدان 58 كيلومتر فاصله دارد. در سرشماری سال 1375 جمعيت شهرستان صحنه 82043 نفر برآورد شده كه از اين تعداد 31048 نفر در مركز شهرستان ساكن هستند. شغل عده‌ای از مردم بازرگانی و تعدادی ديگر كشاورزی‌است. به علت مجاورت اين شهرستان با بخش كاكاوند (شهرستان دلفان) عده زيادي از ايل كاكاوند كه با گويش لری تكلم می نمايند، در طی سال های گذشته در نواحی جنوبی صحنه ساكن و تخت قاپو شده اند. اهالی شهرستان صحنه به زبان فارسی با گويش های كردی، لری و لكی صحبت کرده مسلمان و شيعه مذهبند. اقتصاد صحنه بر پايه كشاورزی، دام‌داری، باغ‌داری، صنايع دستی و صنايع كارخانه‌ای نهاده شده است. 

وجه تسميه و پيشينه تاريخي

شهرستان صحنه يكی از بخش های شهرستان كرمانشاه بود كه در سال‌های اخير، به شهرستان مستقلی تبديل شده است. محدوده اين شهرستان نيز از نواحی قديمی و تاريخی استان كرمانشاه است و آثار و بقايای ادوار گذشته در آن به جا مانده اند. گذشته صحنه چندان روشن نيست. برخی افراد از جمله ناصر الدين شاه صحنه را دهی آباد كه جزو بلوك خدابنده بوده، دانسته اند.