شهرستان گيلان‌غرب از نواحی قديمی استان كرمانشاه است‌ كه در نوشته‌های تاريخی نيز به دفعات از آن نام برده شده است. طايفه‌‌هاي مختلفي در اين شهرستان زندگي‌مي‌كنند. طايفه خالدی از ايل بزرگ كلهر كه شامل تيره‌های متعددی است، در اين شهرستان آمد و رفت می كنند. جمعيت اين شهرستان به علت وجود مراتع قشلاقی مرغوب، در فصل زمستان تا حدود سه برابر افزايش می يابد و سرتاسر جلگه گيلان غرب مملو از چادرهای ايل كلهر می شود. ايل کلهر به زبان فارسی با گويش كردی (كلهری) سخن می گويند. اساس اقتصاد شهرستان گيلان غرب بر كشاورزی و دام‌داری استوار شده است. جاجيم و گليم از عمده ترين صنايع دستی مردم گيلان غرب بوده و بافت گليم، جاجيم، گيوه و ساخت ابزار فلزی در سرتاسر شهرستا ن رواج كامل دارد.

مکان های دیدنی و تاریخی

قلاع (قلعه) كه تپه خاکی بسيار بزرگی است؛در وسط شهر گيلان غرب قرار گرفته و گفته مي‌شود سابقه به وجود آمدن آن به دوران پيش از اسلام و زماني كه جنگی ميان ايران و روم درگرفته بود باز مي‌گردد، روادگاه امام حسن، امام‌زاده عباس، حضرت سليمان، بورسوار (اسب قهوه ای رنگ) و امام زاده چهل تن (چهل مردم) از جمله ديدني هاي شهرستان گيلان‌غرب به شمار مي‌آيند.  

صنايع و معادن

شهرستان گيلان غرب از دو رشته صنايع كارخانه‌ای و دستی بهره‌مند است. كارخانه‌های آجر سازی(ماشينی)،ساخت تيرچه بلوك سقفی، گچ ماشينی پاكتی، يخ سازی، توليد سوسيس و كالباس و ساخت انواع پارچه های تريكو از جمله فعاليت های صنعتی در اين شهرستان به شمار می رود. 

کشاورزی و دام داری

شغل اصلی مردم منطقه كشاورزی و دام‌داری است و آب مورد نياز برای كشاورزی از آب رودها و چاه ها تأمين می شود. محصولات کشاورزی گيلان غرب عبارتند از گندم، برنج، ذرت،‌ بنشن،‌ گردو، پنبه، و ذرت. دام‌داری و دام‌پروری از جمله فعاليت های مهم شهرستان گيلان غرب محسوب می‌شود و بهترين مراتع قشلاقی استان در اين شهرستان قرار گرفته و فرآورده های دامی از محصولات اين شهرستان است.  

مشخصات جغرافيايي

گيلان غرب با قرار گرفتن در 150 كيلومتری جنوب باختری شهر كرمانشاه و در انتهای راه اصلی سرچله – گيلان غرب از شمال به شهرستان های سر پل ذهاب و قصرشيرين،‌ از خاور به اسلام آباد، از باختر به خاك عراق و از جنوب به استان ايلام محدود می‌شود. مركز شهرستان گيلان‌غرب، در درازای جغرافيايی 55 درجه و 45 دقيقه و 32 درجه و 8 دقيقه پهنای جغرافيايی، در ارتفاع 900 متری از سطح دريا، قرار گرفته است. آب و هوای گيلان غرب نسبتا گرم ونيمه خشك است و كوه سركشی در شمال و شمال باختر اين شهر و كوه سراوان در خاور و كوه های بند ميدان در جنوب اين شهر قرار دارد. رود دايمی گيلان با گذشتن از ميان شهر، باغ‌هاو زمين‌های كشاورزی را‌ آبياری می كند. راه‌های ارتباطی اين منقه را راه اصلی به سوی خاورتا آبادی سرچله در مسير راه ايلام – كرمانشاه – به درازای 40 كيلومتر و راه اصلی گيلان غرب - قصر شيرين به سوی شمال باختری به درازای 53 كيلومتر تشكيل‌ مي‌دهد. شهرستان گيلان غرب در سرشماری سال 1375 از 67756 نفر جمعيت برخوردار بوده كه از اين تعداد 16813 نفر در مركز شهرستان زندگی می كردند. 

وجه تسميه و پيشينه تاريخي

شهرستان گيلان غرب از نواحی قديمی استان كرمانشاه است، كه در نوشته های تاريخی نيز به دفعات از آن نام برده شده است. خرابه های روستای گيلان در منتهی اليه جنوب جلگه كرمانشاه بر سر راه كرمانشاه به بغداد قرار دارد. اين خرابه ها كه به شكل تپه خودنمايی می كنند، احتمالا بناهايی بوده اند كه بنا به ضرورت دفاعی و امنيتی ساخته شده اند. در اين تپه ها آجرهای بزرگ به سبك بابلی و به تعداد زياد پيدا شده كه نشانه هايی از قدمت تپه ها هستند و احتمالا آتشكده های بزرگ مربوط به مغ ها بوده اندكه در دوره اشكانيان به يكی از خدايان محلی اختصاص داشته است. شهرستان گيلان غرب، محل سكونت ايل بزرگ كلهر است و از گذشته های دور، خوانين كلهر زمستان ها را در اين منطقه سر می كرده اند. گيلان غرب ابتدا به نام ‹‹عمله›› شهرت داشته كه اصطلاحا در لغت به معنی محل تجمع نيز می باشد. عمله‌كم‌كم به صورت محلی برای زندگی عشاير و سرانجام بازاری جهت معاملات تجاری ايلات و عشاير منطقه درآمد.در نزديكی شهر كنونی، آبادی ديگری بوده به نام ‹‹گيلان›› كه بعضی آثار و بقايای آن هنوز هم باقی است و پس از توسعه و رونق آبادی ‹‹عمليه›› نام گيلان برای آن انتخاب شد.